Persoonlijk

11895151_925537387482614_5899893842646661820_o (1)Ik ben in 1974 geboren en woon al meer dan 20 jaar in het mooie Gooi, waarvan de laatste jaren in Kortenhoef. Bossen, hei en het water zijn vlakbij, en daar breng ik dan ook graag mijn vrije tijd door. Samen met mijn man en (eeneiige) meisjestweeling (2006), geniet ik van alle mooie dingen die het leven mij biedt. Varen, lekker eten en drinken, lezen, maar ook werken en studeren… Al tijdens mijn PABO-opleiding (1992) werd mijn hart gestolen door het ‘speciale’ kind. Dit was niet voor niets, want ik was zélf vroeger zo’n speciaal kind…. Ik was altijd een beetje (te) druk, te spontaan en had moeite met grenzen. Inmiddels weet ik dat ik ‘gewoon’ ADHD heb, en toen dus ook al had. Ik was niet vervelend… ik was anders!

Gedurende mijn hele verdere loopbaan ben ik mij blijven ontwikkelen richting dit speciale kind. Op school door mentorschappen aan te gaan, intern begeleider te worden en later faalangsttrainingen te geven, maar zeker ook door veel opvolgende studies, waarmee ik handvatten probeerde te krijgen om deze leerlingen nóg beter te begrijpen.

Ik ben na de opleiding speciaal onderwijs in het basisonderwijs blijven werken, omdat ik het gevoel had dat juist daar zoveel behoefte was aan kennis over ‘speciale’ kinderen.

Als leerkracht én Intern Begeleider heb ik veel van deze kinderen voorbij zien komen, en heb ik ook vaak, samen met ouders, collega’s en soms externe instanties zitten ‘puzzelen’ hoe we deze kinderen op de beste manier konden ondersteunen. Het feit dat ik in 2006 moeder werd van een prachtige meisjestweeling, gaf mijn drive om kinderen, én hun ouders, te willen begrijpen en helpen nog een extra impuls. Ik heb mij vaak een ‘vertaler’ gevoeld voor deze kinderen, waarvan het gedrag vaak zo verkeerd werd uitgelegd.

In 2010 heb ik de overstap gemaakt naar het (voortgezet) speciaal onderwijs. Ik kwam terecht op een VSO ZMLK, waar ik leerkracht mocht zijn van 9 jongens en meiden van 12 tot 18 jaar die, naast een verstandelijke beperking, ook autisme hadden. Na 2015 mocht ik als specialist mijn collega’s ondersteunen in het zoeken naar vertaling en oplossingen van de problemen waar hun leerlingen met autisme tegenaan lopen.

Het Cum Laude afronden van mijn studie, het winnen van de Fontys ‘Denk groter prijs 2014′ en de prestigieuze NVA-HanneMieke prijs waren de kroon op mijn werk. Dat ik in 2015 daar ook nog een boek ‘Autisme anders bekijken’ aan toe mocht voegen, en dat het autismepaspoort dat ik tijdens mijn studie  ontwikkelde, in dat jaar een online tool mocht worden, had ik van te voren niet kunnen dromen. Ik ben daar erg trots op en hoop mijn expertise als autismespecialist op allerlei werkvelden te kunnen inzetten.

Ik zie de autismespecialist graag als ‘spin in het web’, die alle betrokkenen rondom de persoon met autisme met elkaar verbindt, en verbanden legt waar ze nodig zijn. Ik wil daarbij vooral blijven aansluiten bij de gelaagdheid van autisme. Dit wil zeggen; het niet zomaar aannemen dat wat je ziet, ook is wat het lijkt. Het zoeken naar oorzaken van gedrag! Dat ik hiermee een verschil kan maken voor deze kinderen (en grote mensen) is voor mij een reden om hier nog heel lang mee door te gaan.